Griezelen in de Gevangenpoort

augustus 2019
Omschrijving afbeelding

Hoe werd er vroeger – maar dan echt honderden jaren geleden – in Nederland eigenlijk gestraft? Benieuwd? Dan kun je een bezoek aan Museum de Gevangenpoort in Den Haag niet overslaan. Je ziet er welke martel- en strafwerktuigen ze vroeger gebruikten, hoe mensen berecht werden en waar ze gevangen zaten. Amy nam samen met vriend Jelle een kijkje.

Door de poort

'We lopen langs de Hofvijver in het centrum van Den Haag en zien de Gevangenpoort vanuit de verte al staan. Best een imposant gebouw en ik hoef me niet af te vragen waar de naam vandaan komt: de poort is niet te missen! Gek idee eigenlijk dat er vanaf de Middeleeuwen in dit mooie gebouw niet de meest gezellige dingen gebeurden. Bij de kassa scoren we een kaartje – met de Rotterdampas kun je onbeperkt gratis naar binnen – en lopen daarna de trap af naar beneden.

Hier begint het eerste deel van het museum dat zelfstandig te bezoeken is. We komen terecht in de ‘vleeskelder’ waar al wat martelgereedschap staat. Dat begint al goed! Verder komen we tijdens ons rondje handboeien tegen, loeren we in vergaderkamers van de rechters en zien de bordjes die mensen om hun nek kregen aan het schavot met wat ze gedaan hadden: bijvoorbeeld ‘dief’ of ‘moordenaar’. Je moet er toch niet aan denken dat je zo te kijk staat…

Tussen de muizen

Daarna begint voor ons het leukste gedeelte van het bezoek: een kijkje achter de schermen! Samen met een gids en een paar andere bezoekers gaan we door het cellencomplex. De eerste stop is bij de gajolen. Dit zijn cellen van ongeveer 3 m² met een open wc, waar zo’n 14 ‘gewone burgers’ samen in opgesloten werden. Hier zaten ze tussen de muizen en op het stro te wachten totdat hun strafproces begon. Best beklemmend, ook omdat er weinig daglicht naar binnen komt.

Pijnkelder

Tijdens de toer zien we ook waar de rijkere mensen opgesloten zaten – compleet met hun eigen meubels en dienstmeiden – en bezoeken we de ‘cel’ van Johan en Cornelis de Witt (belangrijke mensen uit de 17e eeuw). We vervolgen onze weg en maken nog een stop op zolder en in de pijnkelder, waar nog tientallen originele martel- en strafwerktuigen tentoongesteld staan. Tijdens de toer vertelt de gids sterkte verhalen; bijvoorbeeld hoe handen afgehakt en weer dichtgebrand werden en hoe ze veroordeelden vastbonden op een paar houten balken en daarna vakkundig flink wat botten braken.

Je leest het al, heb je een tere ziel, dan kun je het bezoek misschien nog een keer goed overwegen. Voor de anderen: de fascinerende gruwelverhalen zijn zeker een bezoek waard.'

Wijzigingen zijn opgeslagen